Bubble in the living / Living in the bubble

Een kamer ontstaat door zich af te grenzen van haar omgeving. Ze creëert een binnen en een buiten, een ruimte die zich onderscheidt van de wereld errond. Maar een kamer wordt niet uitsluitend bepaald door haar fysieke begrenzing. De manier waarop ze wordt ingericht, gebruikt, bewoond en beleefd, geeft die ruimte haar betekenis.

Tijdens de renovatie van ons appartement keerden we de gebruikelijke logica om: niet de bouwwerken, maar het wonen zelf werd afgeschermd. Binnen de bestaande woonkamer ontstond een nieuwe kamer, opgebouwd uit niets meer dan transparante plasticfolie, tape en lucht. Een dun membraan volstond om twee verschillende werelden te creëren: buiten een omgeving van stof, puin en voortdurende verandering; binnen een beschermde, bijna klinische ruimte waarin het dagelijkse leven zich kon voortzetten.

De kamer in de kamer herdefinieerde de schaal en de betekenis van de bestaande ruimte. Waar de oorspronkelijke woonkamer werd bepaald door haar muren, afmetingen en aanduiding op het plan, ontstond binnen diezelfde grenzen een kleinere kamer, waarvan de contouren zich rond het meubilair en de dagelijkse activiteiten vormden. De oorspronkelijke woonkamer werd een buitenruimte ten opzichte van dit nieuwe interieur. De nieuwe kamer nam haar functie over, zonder haar architecturale structuur over te nemen. Niet de oorspronkelijke afmetingen of de vaste wanden, maar het gebruik bepaalde waar de woonkamer zich bevond.

Deze verschuiving ging gepaard met een omkering tussen permanentie en tijdelijkheid. Terwijl de omgeving van beton, deurkaders en gipsblokken voortdurend werd opengebroken, doorboord, opgeschuurd en aangepast, bleef de efemere constructie van plastic en lucht grotendeels onveranderd. De tijdelijke kamer verzekerde de continuïteit van het wonen, terwijl de permanente architectuur in transformatie was.

Vanuit deze ervaring onderzoeken we de kamer als een ruimtelijke én geleefde constructie. De tijdelijke ruimte bevindt zich ergens tussen architectuur en inrichting, tussen een gebouwde ruimte en de manier waarop die wordt toegeëigend. Haar minimale begrenzing maakt zichtbaar hoe een kamer niet alleen ontstaat door het afbakenen van ruimte, maar ook door de inrichting en het gebruik ervan. De oorspronkelijke woonkamer verloor tijdelijk haar functie, terwijl een nieuwe kamer die functie overnam, niet door haar architecturale structuur te reproduceren, maar door het dagelijkse leven te huisvesten. Het wonen is hier niet uitsluitend een activiteit die zich binnen architectuur afspeelt, maar wordt zelf een architecturale handeling.

Enkel echte durvers geraken tot het einde, BOE!!!!

__In samenwerking met Robrecht Verstraete