De inconsistentie van het wachtreizen

De inconsistentie van het wachtreizen maakte deel uit van Nevelleven, naar aanleiding van het 45-jarig bestaan van Archipel in de inkomhal van S.M.A.K.. Maalstroom werkte daarvoor verder op het fysieke antwoord van architectuur-studenten Neeka Van de Woestijne en Lise van der Knaap op de vraag hoe binnen en buiten met elkaar verbonden kunnen worden: een wip waarvan het evenwichtspunt in het raamkader ligt. (Meer info over het studentenwerk lees je hier)

Waar Neeka en Lise op zoek gingen naar balans in het zitten, onderzoeken wij hoe helling en beweging invloed hebben op het aansnijden van taart en op de wachtrij die daardoor ontstaat. De wachtrij wordt een plek waar tijd anders aanvoelt en waar mensen voortdurend op elkaar reageren. Terwijl de taart wordt aangesneden, verschuift het gewicht van de wip telkens opnieuw. Daardoor kantelt ze, verandert de positie van de wachtrij en verschuiven ook de onderlinge verhoudingen tussen de wachtenden. Net wanneer iemand denkt bijna aan de beurt te zijn, kan die opnieuw achteraan terechtkomen. Zo beweegt iedereen mee op het ritme van de taartwachtrij.

Perforaties aan beide kanten maken zitten minder vanzelfsprekend en veranderen het object in iets dat gedragen moet worden. De taart wordt daardoor onderdeel van een directe interactie tussen mensen. Wij nemen daarbij de rol op van wachters en aansnijders, terwijl het evenwicht van de wip bepaalt hoe mensen zich bewegen, wachten en samenkomen rond het werk.

__In samenwerking met Archipel vzw, Maalstroom, Manon Hebberecht, Malou Legrand, Tine Pillaert, Tijl Verhoeven

__Tekst door de enige echte Malou Legrand

__Beelden door Elias Derboven